Ik had gedacht veel foto's op deze pagina te zetten, aangezien ik totaal geen inspiratie heb om wat te schrijven (teveel brieven geschreven, denk ik). Maar helaas....we hebben problemen met de computer en dat plan kan daarom niet doorgaan. Dus toch maar proberen wat te schrijven.
Om te beginnen: ik heb het ontzettend naar mijn zin hier. Ik ben dol op de kinderen en breng zo veel mogelijk tijd met ze door. Naar mijn idee is dat ook een van de dingen die ze heel hard nodig hebben; aandacht. De kinderen willen constant je hand vasthouden, geknuffeld worden, op schoot zitten, worden opgetild, met je praten. Ze willen tegen je aan hangen als ze zich niet lekker voelen, bij je uithuilen als ze zijn gevallen enz.
Er werken hier wel mama's, maar die komen er gewoon niet aan toe om alle kinderen voldoende aandacht te geven. Ze moeten er voor zorgen dat alles hier ordelijk verloopt. En dat is nogal wat met zo'n groot "gezin". Daarnaast verzorgen ze ook het eten. Dat alleen al is zo ongeveer een dagvullende
bezigheid! Koken voor zoveel mensen en dan op zo'n primitieve manier. Het is duidelijk dat er dus weinig tijd overblijft voor andere dingen.
Op schooldagen breng ik mijn tijd door in klassen waar geen leraar is. Het schoolsysteem hier werkt zoals op een middelbare school bij ons. De klassen hebben geen eigen leraar, maar verschillende leraren voor de verschillende vakken. En net zoals bij ons dan het geval is levert dat tussenuren op. Ik
probeer zoveel mogelijk van deze uren op te vangen in klas 1, 2 en 3. Soms hebben de kinderen tijdens zo'n vrij uur schoolwerk te doen. Ik hou dan supervisie en help de kinderen waar nodig. Vaak hebben ze echter niets te doen. Dan ga ik met ze tekenen, buiten spelen (voetballen of hockeyen) en
soms ook gewoon met ze praten (de kinderen hebben altijd ontzettend veel te vertellen en te vragen, het liefst allemaal tegelijk!).
Daarnaast neem ik in klas 1, 2 en 3 regelmatig de gymlessen over van de leraar. Voor mij erg leuk, de kinderen willen bijna altijd hockeyen. Ik voel me hier dus wel thuis!!!!
Twee dagen per week vul ik niet de vrije uren op, maar help ik een andere Nederlandse vrijwilligster hier. Zij komt elke woensdag en vrijdag om de kinderen art-classes te geven. Ik assisteer haar hier bij. De kinderen schilderen, tekenen, rijgen kettingen van kralen, maken maskers van papier machee. Het is erg afwisselend en heel leuk (en leerzaam) om te doen. En ik moet zeggen dat de resultaten verassend zijn. Sommige kinderen produceren ware kunstwerken.
Constant bezig zijn met zoveel kinderen is behoorlijk vermoeiend. In de weekenden probeer ik daarom even wat tijd voor mezelf te hebben. En af en toe lukt dit. Languit in de tuin in de zon met een boek. Meestal duurt dit echter niet lang. Dan staan de kinderen voor onze tuin naar je te roepen. Vaak ga ik dan toch weer naar ze toe. Gelukkig kan ik dan ook wel lekker luieren, al is het niet alleen. De kinderen mogen in het weekend namelijk een paar uur tv kijken. En ik vind het helemaal niet erg om ze daar gezelschap bij te houden! Al is het dan staren naar een klein zwart/wit tv-tje, zittend op een houten bankje met kinderen tegen je aanhangend en op schoot.
Op zondag is er natuurlijk de kerk. Ja, ik ben zo ontzettend braaf geworden hier. Elke avond om 10 uur naar bed en op zondag naar de kerk. Dit is echter geen gewone kerkdienst. Deze dienst wordt gehouden in de eetzaal en bestaat voornamelijk uit zingen door de kinderen. Erg swingend. En om kippenvel van te krijgen, zo mooi. Zeer de moeite waard.
Wat kan ik verder vertellen over mijn leven hier? Het eten. Eten doe ik bijna altijd samen met de kinderen. Meestal krijgen we ugali met kool of iets wat op andijvie lijkt. Ugali is het meest smakeloze eten dat je kunt bedenken. Niet vies, maar het smaakt werkelijk naar niets. Het is een stevige massa
(zoiets als deeg) en wordt bereid door maismeel in kokend water te gooien. Maar het vult en in combinatie met de groenten is het best te doen.
Tenslotte ons huis. Niet erg groot (een slaapkamer), maar voor de begrippen hier erg luxe. We hebben electriciteit, een gasfornuis, koelkast, normaal toilet en douche. Hoewel die douche een verschrikking is. Alleen koud water en dan niet zomaar koud, maar echt ijskoud. Dat is echter ons grootste ongemak hier (naast het wassen van je kleren met de hand), dus daar valt wel mee te leven.
Dat was het wel, denk ik. Voor iedereen die iets wil doen om te helpen; we willen hier fruitbomen gaan planten en we helpen bij het opzetten van een kippen-project. Meer informatie hierover is te vinden op de pagina's over deze projecten!